Dziury koronalne

Pole magnetyczne Słońca ma bardzo złożoną, nieustannie zmieniającą się strukturę. Może ono być monitorowane przy użyciu obrazów rejestrujących fale elektromagnetyczne w zakresie fal rentgenowskich oraz dalekiego ultrafioletu. W tych zakresach (pozwalających na obserwacje jednej z warstw atmosfery słonecznej zwanej koroną) można rozróżnić jasne oraz ciemne obszary. Ciemne obszary rozciągające się od biegunów w kierunku równika nazywane są dziurami koronalnymi.
Powstają w miejscach o unipolarnym polu magnetycznym (+ lub -), gdzie indukcja magnetyczna ma wartość znacznie niższą niż w pozostałych, jasnych miejscach. Wskazują na istnienie obszarów o mniejszej gęstości oraz na występowanie otwartych linii pola magnetycznego, które pozwalają plazmie z korony słonecznej na swobodne wydostawanie się do przestrzeni międzyplanetarnej w formie strumieni szybkiego wiatru słonecznego (CH HSS).

Dziury koronalne mogą istnieć miesiącami i jeśli znajdą się w pobliżu równika słonecznego- wypływający z nich szybki wiatr słoneczny może dotrzeć do Ziemi powodując słabe lub umiarkowane burze geomagnetyczne. Są one głównymi źródłami burz geomagnetycznych podczas okresów minimalnej aktywności słonecznej.

Polarpedia terms are created by EDU-ARCTIC Consortium, which holds responsibility for quality of translations in following languages: Polish, French, Danish, Norwegian, German, Russian, Italian, unless indicated otherwise. If you see an error - please contact us: edukacja@igf.edu.pl.
European Union flag This project (EDU-ARCTIC) has received funding from the European Union’s Horizon 2020 research and innovation programme under grant agreement No 710240. The content of the website is the sole responsibility of the Consortium and it does not represent the opinion of the European Commission, and the Commission is not responsible for any use that might be made of information contained.
Designed & hosted by American Systems Sp. z o.o.