Other languages:

Grumantbyen

Grumantbyen leży w południowej części Isfiordu, w połowie drogi między Longyearbyen i Barentsburgiem. Swojego czasu istniała tu największa osada górnicza Svalbardu, będąca własnością rosyjskiej Trust Arktikugol. Tutejszą kopalnię otwarto w 1919 roku, następnie z powodu kryzysu ekonomicznego była ona zamknięta w latach 1926-1931. Największy rozwój osady nastąpił po drugiej wojnie światowej i w latach 50. pracowało tu ponad 1100 osób. Wydobywany węgiel kamienny był transportowany do portu w Zatoce Coles (Coles Bay) przy pomocy zbudowanej w tym celu kolejki. Kolejka ta częściowo przebiegała przez wydrążony wzdłuż wybrzeża tunel.

Z powodów ekonomicznych na początku lat 60. kopalnię zamknięto. Do dziś cała infrastruktura stoi na swoim miejscu, jednak pozostawiona sama sobie, ulega stopniowemu zniszczeniu. Rosjanie podjęli w ostatnim czasie próby odnowienia budynków oraz częściowe wznowienie wydobycia węgla, jednak ich wniosek o zbudowanie drogi pomiędzy Barentsburgiem a Grumantbyen został odrzucony przez Norwegów jako inwestycja zbyt szkodliwa dla środowiska.

Polarpedia terms are created by EDU-ARCTIC Consortium, which holds responsibility for quality of translations in following languages: Polish, French, Danish, Norwegian, German, Russian, Italian, unless indicated otherwise. If you see an error - please contact us: edukacja@igf.edu.pl.
European Union flag This project (EDU-ARCTIC) has received funding from the European Union’s Horizon 2020 research and innovation programme under grant agreement No 710240. The content of the website is the sole responsibility of the Consortium and it does not represent the opinion of the European Commission, and the Commission is not responsible for any use that might be made of information contained.
Designed & hosted by American Systems Sp. z o.o.